Mimari anlatı, “Gölgeyle Şekillenen Taşın Dili” kavramı üzerine kuruludur.
Yapının yüzeyi, günün farklı saatlerinde değişen ışık açılarıyla
sürekli yaşayan bir dokuya dönüşür; sert taş malzeme, ışığın etkisiyle yumuşar.

Mekânsal Kavramsallaştırma:
Zemin Kat: Kamusal giriş holü, güvenlik ve lobi alanı
Orta Katlar: Balkonlu konut birimleri, dikey ışık avluları
Üst Katlar: Manzaraya açılan özel daireler
Orta Aks: Işık yansıtıcı dikey çekirdek

Bu düzen, her katı hem bağımsız bir yaşam hücresi hem bütünün bir katmanı haline getirir.

Görsel ve Malzeme Dili

Krem tonlu taş yüzeyler, siyah omurga ile güçlü bir kontrast oluşturur.
Gölge derinlikleri, yapının kütlesini parçalayıp yeniden tanımlar.
Yumuşak hatlı ışık bantları, taşın geometrisini akşam saatlerinde vurgular.
Malzeme dili, sertlik ve zarafet arasındaki ince dengeyi taşır.

Kentsel İz

Bu yapı, çağdaş taş mimarisinin duygusal potansiyelini yeniden tanımlar.
Taşın ağırlığı, ışığın hareketiyle bir dengeye ulaşır;
yapı, kentte bir sessiz anıt gibi var olur.
Hem tarihsel taş zanaatını hem dijital üretim tekniklerini bir araya getirerek,
modern kentin gölgesinde doğan bir heykelsi yaşam bloğu oluşturur.

Modelleme süreci Rhino + Grasshopper ortamında parametrik cephe oranları analiz edilerek yürütülmüştür.
Cephe yüzeyleri, ışık simülasyonuna göre katmanlı olarak optimize edilmiştir.
Render aşamasında Corona Renderer kullanılmış, doğal taş yüzeylerde fiziksel yansıtma haritaları uygulanmıştır.

Gölgelik bölgeler için yapay ışık destekleriyle gece aydınlatma etkisi test edilmiştir.

• Yapı Malzemeleri: Traverten, bazalt, cam panel, alüminyum doğrama
• Fonksiyon Dağılımı:
  • Zemin Kat: Lobi + Sosyal alan
  • Orta Katlar: Konut modülleri
  • Üst Katlar: Penthouse ve teraslar
• Cephe Karakteri: Katmanlı taş doku, merkezi siyah omurga
• Işık Kullanımı: Pasif aydınlatma, taş yüzeyde kırılmalı yansıma
• Sürdürülebilirlik: Isı depolayan taş cephe, doğal hava akışı